5 Книги

[преземи]

Книга со шест интервјуа, три текста и една табела со оценки за најновите поставени и оние што допрва треба да се постават скулптури и за аспектите на новите архитектонски остварувања во централното подрачје на Скопје. Текстовите се и расправа за идеолошките, политичките и системските стратегии на тековното разбирање на демократијата во Македонија...

(134 страни и 76 илустрации во боја)

[преземи]

Книгата претставува преобјавување на тринаесетте колумни пишувани и објавени за двонеделникот „Форум“ во текот на 1999. Кон нив е придодаден уште еден подолг полемички текст со книгата „Мојот занает“ и некои од тезите на Бојан Иванов во неа, којшто го проблематизира ставот дека ликовната/уметничката критика треба да биде само последователна, но не и промоторна...

(98 страни и 15 илустрации во боја)

[преземи]

Книгата е едно подолго интервју за прашањата на не/хетеросексуалните уметнички прак-

си во македонската ликовна уметност низ историјата и во сегашноста. Во основа, текстот го проблематизира настојувањето една уметничка пракса да се именува или определи само врз основа на родовата или сексуалната ориентација на уметникот. Тој колку што е критика на ваквиот став, толку е и критика на нечувствителноста кон разликите во македонската култура.

(78 страни и 13 илустрации во боја)

(116 страни и 11 илустрации во боја)

[преземи]

(134 страни и 16 илустрации во боја)

[преземи]

Двете книги Интервјуз_1 (за уметноста) и Интервјуз_2 (за културата) се збирка на разговори водени, давани и објавувани во текот на последните петнаесетина години. Тие се однесуваат на повеќе прашања врзани за уметноста и културата општо, но, пред сè, за македонската уметност, култура и културна политика. Низ нив се проткајува своевидна документација за настаните и случувањата, иако нивната подреденост не е хронолошка. Интервјуата се давани во различни пригоди и по различни поводи. Еднаш тие се за потребите на проектини истражувања на колеги кои, секој во својата област, вршеле пообемни и пошироки преиспитувања на состојбите во уметноста и културата во Македонија. Друг пат тие биле за потребите на нечија научно-истражувачка работа, кога, врз основа на анкетната форма, се доаѓало до заокружување на истражувачките теми. Трет пат за различни неделни и дневни печатени медиуми коишто со нив интервенирале во однос на некоја акутна тема или појава од поширок јавен интерес.

*****

издавач:

ЗГ „359º - Мрежа за локални и субалтерни херменевтики“, Скопје

*****

книгите се пишувани, обликувани и подготвени на PowerMac G3 и iBook G4

⤷

„Малото“ интервју со Тони Димков во „Културен вентилатор“ - во целост

(Глобус 158, 27. 04. 2009, стр. 45)

1. Која е причината едновремено да објавиш пет книги со, колку што можам да видам, повеќе различни тематики?

Објавувањето на книгата „Мојот занает“ на Бојан Иванов, случувањата околу Плоштадот „Македонија“ и најновата скопска скулптура и архитектура и шесткратното одбивање на конкурсите за издавачка дејност на Министерството за култура се основните причини. Tезите во текстовите на Иванов отсекогаш за мене биле творечко поттикнувачки, така што, тие и овој пат ме поттикнаа на преиспитување на ставот дека уметничката критика треба да биде само последователна, но не и промоторна. „Првото архитектонско востание“ го оценувам како прво, воопшто, самоиницијативно спротивставување на студентите и младината (без идеолошка заднина), а против што и кога било случено и во СР Македонија и во Р Македонија. Се чувствував должен да дадам придонес кон овие настани и тоа токму, како дел од мојот занает, во полето на остварувањето на јавниот интерес. Во духот на ваквите случувања, „PoD стратегијата“ се покажа како најсоодветна за промовирање на идеите во овие книги, бидејќи е вон од системската рамка на финансирање на државата (која ионака не верувам дека ќе ги финансираше).

2. Која е заедничката нишка што ги поврзува книгите?

Сите овие 560 страници со 131 илустрација ги поврзува еден став: во демократските процеси секој треба да го дава својот придонес во или низ областа на сопственото професионално делување. Како историчар на уметноста и, едновремено, субјект на демократскиот систем, имам не само професионална обврска, туку и општествена одговорност да се произнесам за прашањата коишто ја засегаат мојата професија и со тоа да делувам (делотворам) во интерес на пошироката отворена и јавна расправа. Тековните настани само го забрзаа нивното објавување.

3. Што е „PoD“ и зошто се одлучи да ги објавиш на тој начин?

„PoD“ [Print on Demand] е, пред сѐ, стратегија за дисперзија на кои било материјали во дигитален формат. „Печатењето по потреба“ е и своевидно субверзивно дејствување насочено против системот на авторски права, но и можност за наједноставна (и најефтина) дистрибуција на сопствените идеи независна од центрите на одлучување и финансирање. Како „pdf“ [portable document format - преносен формат на документот] оваа стратегија ја продолжува традицијата на делење на летоци и памфлети. Кога шест пати ќе ве одбијат на конкурс и кога од усул ќе ја заобиколите помошта на вашите пријатели, „PoD стратегијата“ останува единствен начин вашите идеи да бидат дистрибуирани и да почнат да функционираат во јавниот простор - во просторот на политиката на знаењето.